நீ என்பது நானல்லவோ...

என் காலத்தின் சக்கரம் நீ!
நீ தவறிவிட்ட நிமிடம் நான்!

என் பக்கங்களின் ஆதிச் சுழி நீ!
உன் எழுத்துக்களின் முற்றுப்புள்ளி நான்!

என் உலகத்தின் ஆதிமானுடம் நீ!
நீ கடந்துசென்ற பாதை நான்!

என் வெளிச்சங்களுக்கு காரணம் நீ!
உன் இருளின் பிம்பம் நான்!

என் ஓசைகளின் பரம்பொருள் நீ!
உன் ஒற்றை மெளனம்  நான்!

நான் வரைந்த ஓவியம் நீ!
நீ கிறுக்கிய காகிதம் நான்!

என் வானில் முழு நிலவு நீ!
உன் உதிர்ந்த நட்சத்திரம் நான்!

நான் சேமித்த பொக்கிஷம் நீ!
நீ தூக்கி எறிந்த குப்பை நான்!

அவனை அறியும் தருணம்

லிப்டில் மிக நெருக்கமாய்
நானும் அவனும்!
ஒரு முறை கண்ணடித்தேன்..
இரு முறை
கண் சிமிட்டினான் அவன்!
அள்ளி அணைத்து
முத்தமிட்டேன்!
மூணு வயசு
ஆகுதுன்னு சொன்னாங்க
அவங்க அம்மா!

பேரழகு தேவையில்லை
அவன் காதலைப் பெற!
சிரித்த முகமும்
கொஞ்சம் குறும்பும்
இருந்தால் போதும்
பார்க்கும் சமயமெல்லாம்
எனக்கு முத்தம் தருகிறான்
அந்த எல்.கே.ஜி பையன்!

அவன் என் எதிர் வீடு!
ஜன்னல் விழி
தரிசனம் மட்டுமே!
அதிகாலை அவனுக்கான
பூக்களுடன் காத்திருப்பேன்!
எனக்கான புன்னகையுடன்
வருவான் அவன்!
சில நேரம் பறக்கும் முத்தம்
பரிசாய்  கிடைக்கும்!
காதலுக்கு மொழி தடையில்லை!
ஆம் இப்போதுதான்
அவன் எ.பி.சி.டி
சொல்லப் பழகுகிறான்!

அப்பா பெயர் கேட்டால்
சிரிக்கிறான்!
சாப்பிட சொன்னால்
அழுகிறான்!
அடுத்த ஆண் மகனுடன்
பேசினால் முறைக்கிறான்!
டாட்டா சொன்னால் மட்டும்
ஐ லவ் யு என்கிறான்
பள்ளி செல்லும் முன்னே!

சில நேரம் கிறுக்கல்,
சில நேரம் கிள்ளல்,
தட்டிக் கொடுக்க,
கட்டிப் பிடிக்க
என எப்போதும்
  அவனுக்கு
என் உள்ளங்கை
தேவையானது!
இப்போதெல்லாம்
கூட்டல் கழிதல் கணக்குக்கு
காதலுடன் கேட்கிறான்!

மெளனம் சம்மதமல்ல!

வெறுப்பை
உரித்துக் காட்ட‌
ஓராயிரம் வார்த்தைகள்
தேவைப்படுகிறது
உனக்கு!
ஆனால்
தண்டனை தர‌
ஒற்றை நிமிட
மவுனம் போதும்
எனக்கு!

மனதுக்குள்
தாழ் இட்டுக்கொண்ட‌
என் மெளனங்களை
உன் கத்தி வீச்சு
வார்த்தைகள்
எப்படி காயப்படுத்தும்?

தெரிந்தே
மெளனம் கொள்கிறேன்..
ஒவ்வோரு படியாக‌
உன்னை
மனதிலிருந்து
இறக்கிய படியே!

தணலில்
சாயம் பூசியது
உன் வார்த்தைகள்!
புன்னகையில்
பூத்து எழும்பும்
என் மெளனங்கள்!
நீ ராட்சசனானதும்
நான் தேவதையானதும்
அந்த கணத்தில்தான்!

பகற் பொழுதின்
மூர்க்கம் மறைத்து
'முத்தமிடவா' என்கிறாய்!
மெளனமாகிறேன் நான்!
உன் கண்களில்
அது சமாதானத்தில் அடையாளம்!
என் பார்வையின்
அது வெறுப்பின்
உச்சகட்டம்!

பயணத்தில் பரிதவிக்கும் மனசு

சொல்லாமல்
ஊருக்கு
செல்லாதே!
தவிக்கிறது
உன்
என்
நம்
தலையணை!

சுவடு படிந்த
தேநீர் கோப்பை!
தூசு நிறைந்த
ஜன்னல்!
பறிக்கப்படாத
மல்லிகை மணம்!
கிழிக்கப்படாத
காலண்டர் தேதிகள்!
ஏக்கத்தில் நான்!
என அத்தனையும்
பறைசாற்றுகின்றன
நீ ஊருக்கு
சென்றுவிட்டதை!

ஒரு நாள் மேற்கு
அதற்கு அடுத்து
வடகிழக்கு
மற்றோரு நாளில்
தெற்கு
என மாற்றம் கொண்டு
உதிக்கின்றது
என் ஜன்னல் வழி
சூரியன்!
நீ ஊர் சென்ற
நாட்களில்.

உன் பயண நாட்களில்
மனதாள்வது எது?
தங்களுக்குள்
சண்டையிடுகின்றன‌
என் ஜிமிக்கியும்
கால் கொலுசும்!
என் கண்ணீரின் ஏக்கம்
அறியாமல்!

ஒவ்வோரு நிமிடமும்
ஆயிரக்கணக்கானோர்
பயணிக்கிறார்கள்.
புள்ளிவிபர தகவல்!
ஏனோ
நீ ஊர் சென்றால்
மட்டும்
என் உயிர்வாங்கி செல்கிறாய்!.

   

ஆட்டுக் குட்டி...

 யாருக்கும் 
அடங்காத ஆட்டுக்குட்டி
நான்!
என்னை மேய்ப்பதற்காகவே
படைக்கப்பட்ட
ஜீசஸ் நீ!

உன் காதலால்   மட்டுமே
ரட்சிக்கப்பட்டது....
இந்த ஆட்டுக் குட்டி..!


 உன் கட்டுக்கடங்கா
அன்பின் அரவணைப்பில் 
மூச்சு முட்டிப் போகிறது
இந்த ஆட்டுக் குட்டிக்கு!
ஓ ஜீசஸ் பர்கிவ் மீ..

இந்த ஆட்டுக் குட்டிக்கு
வழியும்
மொழியும்
ஜீவனுமாய் இருப்பேன்
என்கிறாய்..
உலக காதலை
ஒற்றைவரியில்
சொன்ன
என் ஜீசஸ் நீ.

என் பாரங்களை
நீ ஏற்றுக் கொண்டு
புன்னகையை தருகிறாய்!
தேவனின் கைகளில்
ஒரு  ஆட்டுக் குட்டிக்கு
அடைக்கலம் கிடைக்கிறது..

என் மீது வீசும் உன் வாசம்

இருள் அறியா
என் கனவுகளுக்கு
கலர் பூசாமல் போகும்
உன் சட்டை வாசத்திற்கு
என்ன திமிர் இருக்கும்?

ஊடல் பொழுதுகள்
நமக்கு தடுப்பு சுவராக
என் துப்பட்டாவுடன்
உறவாடிக் கொண்டிருக்கிறது
உன் சட்டை வாசம்...!

உன்னோடு
நிழலான நாட்களில்
என் காதலுக்கும்
எனக்கும்
பாரமாகிப் போகிறது
உன் சட்டை வாசம்...!

எந்த சட்டத்தாலும்
தடை செய்ய முடியவில்லை...!
என் அழகான மனதை
உன் சட்டை வாசம்
அழுக்காக்கி செல்வதை...!.

ஊர் உறங்கிய பொழுதுகளில்
உன் கனவுக்குள்
நான் வாழ்வதை
கட்டியம் கூறி
பறை சாற்றுகின்றன ....
என் தாவணிக்குள்
கலந்து போன
உன் சட்டை வாசம்....

ரயிலும் 'கூ க் கூ" என்று தான் கூவும்.

ரயில் பயணத்தில்
என் முகம் அறையும்
காற்றின் திசையில்
நீ கலந்திருக்கிறாய்!
என் பொழுதுகள்
மூர்ச்சை ஆகின்றன!


 சொல்லவும்
பகிரவும் முடியாத
பல காதல்களை
தனக்குள்
சுமந்து செல்கிறது
தண்டவாளத்தில்
இணை பிரியாத ரயில்.
இருப்பினும்
இன்னும் பாஞ்சாலி
எழுதுகிறாள்
''மாமா உன்னை பார்க்கணும்"


பயணம் முடிந்ததும்
உன் கையில் இருந்த
பயணச்சீட்டு கிழிக்கப்பட்டது.
என் அறையில்
ஒரு பொக்கிஷம் சேர்ந்தது!
காதலும் பிறந்தது!


என் காதல்
எப்போதும்
பயணத்தில் முடிவிலேயே
பறைசாற்றப்படுகின்றன!
கை குலுக்கி
விடை பெற்ற பிறகு!


என்னைத்
தாண்டி செல்கிறது
சமயங்களில்
என்னைத் தவிர்த்து செல்கிறது
நான் பயணம்
செல்ல வேண்டிய
ரயில் வண்டி!
உன்னைப் போல!

என் காலச் சக்கரம் நீ.

நான் புள்ளி வைக்கிறேன்.
நீ கோடு போடுகிறாய்.
என் அழகான வாசல்
அழுக்காகிப் போக
சத்தமில்லாமல் இசைகிறது
ஒரு அதிகாலை ராகம்.

என்னை
சிலுவையில்
அறைவதும்
உச்சிப் பொட்டில்
முத்தமிடுவதும்
உன் விருப்பம்.
அதற்கு முன்
சொல்லிவிட்டுப் போ.
நம் குழந்தைக்கு
என்ன பெயர் வைக்கலாம்!


                                                                                                                                                                          
என் மீதான
ஏக்கங்களும்
தாபங்களும்
அதிகமாவதற்கு
என்ன செய்வதென்கிறாய்!
அடப்பாவி
அதற்காத்தானே
காத்திருக்கிறது
என் மஞ்சம்!

உதடு குவித்து
இதயம் நெருங்கும்
மூச்சுக் காற்றின்
காதல் நேரத்தில்
அழுத்தமாய் பதிந்து
ஆனந்த வலி தருகிறது
நீ கட்டிய தாலி!


உச்சிப் பொட்டில்
உள்ளக் குமறளில்
உள்ளங் காலில்
தடை இல்லாத
என் கனவுகளில்,
இதயத்தில் ஆழத்தில் 
என்னுள் சக்கரமாய்
சுழல்கிறது  உன் காதல்.

சிறகுகள் விரியும் நேரம்....

யாரும் அற்ற சாலை-யில் காத்திருக்கிறது என் கனவுகள்.
உன் கோபத்தை மட்டுமாவது அனுப்பி வை
வண்ணம் பூசிக் கொள்ளும் என் கனவுகள்

உனக்காக

அந்திப் பொழுதுகளில் சுட சுட காத்திருக்கிறது தேநிரூம் நானும். உன் உதடு படிதழுக்காக...

ரம்யமான நேரங்களில் அர்த்தம் அற்று போகிறது நம் வீட்டு கடிகாரம்..

சுவர்கள் கூட சிவந்து போகிறது, உன் காதல் மொழியில் கொண்ட வெட்கத்தில்